Een emotionele rollercoaster
Door: Nathalie
Blijf op de hoogte en volg Nathalie
20 September 2021 | Spanje, Benalmádena
Op het moment van schrijven, bijna 00.00 uur, 20 september, doet de wifi het niet. Daardoor lukte het niet om mijn verhaaltje van gisteren direct online te zetten. Daarom ben ik het maar gaan typen in word, zodat ik het vandaag wel online kon zetten. We hebben vanmorgen bij de receptie aangegeven dat de wifi niet werkt. Zij gaan het proberen te fixen. Ondertussen lukte het wel om via de hotspot van de Ipad internet op mijn laptop te krijgen, waardoor ik alsnog het verhaaltje van 20 september online kon zetten. Dus, bij deze:
Vanmorgen had ik de wekker niet gezet. Ik had een verplichte vrije dag, dus ik kon lekker uitslapen. Rond 8.45 uur kwam ik uit bed om te gaan ontbijten. Na het ontbijt maakte ik mij klaar om vandaag naar Benalmádena te gaan. Vandaag wilde ik dan eindelijk de souvenirs kopen, iets wat ik al een paar keer had uitgesteld omdat ik toch wel genoeg tijd zou hebben. Dat is opeens veranderd. Voordat ik weg ging, liep ik nog even langs Marjolein. Ze zei dat ik waarschijnlijk woensdag zou vliegen naar Ibiza, maar dat het nog niet bevestigd was. Dan zou ik morgen gaan werken met Malin, om de laatste dingen op te ruimen en alle voorraad te tellen. Eerst had ze aangegeven dat Malin dat alleen zou doen. Ook heb ik aangegeven dat ik het niet eens wat met de verplichte dag, maar daar kon ze niks aan veranderen. Ten slotte kreeg ik de koffer die ik kan gebruiken om al mijn spullen mee te nemen naar Ibiza. Dat is wel erg fijn!
Eindelijk maakte ik me klaar om te vertrekken. Ik miste de bus net, dus ik moest lang wachten. Dat heb ik gedaan op een bankje met mooi uitzicht. Sinds dat ik weet dat ik hier opeens weg ga, voel ik me een beetje wisselend. Het is best wel een emotionele rollercoaster. Soms blij, maar vaak ook een beetje verdrietig. Vandaag ik de ochtend voelde ik me meer verdrietig dan blij. Vandaag wilde ik van alles extra bewust genieten en ‘afscheid’ nemen omdat het de laatste keer zou zijn.
Eenmaal in Benalmádena liep ik alle souvenirwinkeltjes af op zoek naar wat leuks, maar eigenlijk vond ik niks leuks. In één van de laatste winkeltjes vond ik gelukkig wel wat leuks, dus was ik toch geslaagd. Daarna ben ik doorgelopen naar Torremolinos. Hier ben ik naar het strand gegaan en heb ik lekker liggen zonnen en een paar keer een duik genomen. Daarna ben ik doorgelopen naar het parkje waar ik een paar keer eerder ben geweest. Ik vond dit een mooie plek, dus daar wilde ik nog een keer naartoe. Ik heb nog even in de toren gestaan en genoten van het uitzicht. Daarna ben ik doorgelopen naar de trein.
Rond 16.30 uur liep ik terug naar het hotel. Ik zou zo met thuis gaan bellen. Toen kreeg ik ineens een berichtje van Marjolein dat ik pas volgende week maandag naar Ibiza vlieg. Opeens moet ik hier nog een week werken, terwijl alle gasten (en dat zijn er toch niet veel) net waren geïnformeerd dat Swim Academy er niet meer zou zijn. Ook wordt deze week slecht weer voorspeld, met regen en onweer, waardoor er waarschijnlijk toch veel te doen valt. Dat viel behoorlijk tegen. Ik heb direct met mijn moeder gebeld, wat zoals altijd erg fijn is. Daarna heb ik met Laura een stukje gewandeld langs het strand met de rotsen en hebben we daar even zitten kletsen. Ik kan altijd goede gesprekken hebben met haar, dat is heel fijn. We gingen weer op tijd terug, omdat we wilden douchen voor het avondeten. Na het avondeten zijn we met een groepje collega’s de show gaan kijken. Dit vond ik de leukste show van allemaal. Om de avond af te sluiten gingen we nog even naar het strand. We moesten nog op iemand wachten en dat duurde erg lang, dus ik besloot alleen te gaan. De anderen kwamen daarna. Door de emotionele rollercoaster wilde ik eigenlijk even alleen zijn en dat voelde Laura aan, dus dat groepje is even apart gaan zitten zodat ik tijd had voor mezelf. Dat waardeerde ik heel erg. Na een tijdje kwam ze nog even naast me zitten om te kletsen en een knuffel te geven. Heel waardevol om zulke mensen te mogen ontmoeten. Niet veel later gingen we weer terug. Het was al wat later en we zijn best moe. In de kamer heb ik nog even mijn verhaaltje geschreven, die ik dus helaas niet direct kon plaatsen.
Vanmorgen had ik de wekker niet gezet. Ik had een verplichte vrije dag, dus ik kon lekker uitslapen. Rond 8.45 uur kwam ik uit bed om te gaan ontbijten. Na het ontbijt maakte ik mij klaar om vandaag naar Benalmádena te gaan. Vandaag wilde ik dan eindelijk de souvenirs kopen, iets wat ik al een paar keer had uitgesteld omdat ik toch wel genoeg tijd zou hebben. Dat is opeens veranderd. Voordat ik weg ging, liep ik nog even langs Marjolein. Ze zei dat ik waarschijnlijk woensdag zou vliegen naar Ibiza, maar dat het nog niet bevestigd was. Dan zou ik morgen gaan werken met Malin, om de laatste dingen op te ruimen en alle voorraad te tellen. Eerst had ze aangegeven dat Malin dat alleen zou doen. Ook heb ik aangegeven dat ik het niet eens wat met de verplichte dag, maar daar kon ze niks aan veranderen. Ten slotte kreeg ik de koffer die ik kan gebruiken om al mijn spullen mee te nemen naar Ibiza. Dat is wel erg fijn!
Eindelijk maakte ik me klaar om te vertrekken. Ik miste de bus net, dus ik moest lang wachten. Dat heb ik gedaan op een bankje met mooi uitzicht. Sinds dat ik weet dat ik hier opeens weg ga, voel ik me een beetje wisselend. Het is best wel een emotionele rollercoaster. Soms blij, maar vaak ook een beetje verdrietig. Vandaag ik de ochtend voelde ik me meer verdrietig dan blij. Vandaag wilde ik van alles extra bewust genieten en ‘afscheid’ nemen omdat het de laatste keer zou zijn.
Eenmaal in Benalmádena liep ik alle souvenirwinkeltjes af op zoek naar wat leuks, maar eigenlijk vond ik niks leuks. In één van de laatste winkeltjes vond ik gelukkig wel wat leuks, dus was ik toch geslaagd. Daarna ben ik doorgelopen naar Torremolinos. Hier ben ik naar het strand gegaan en heb ik lekker liggen zonnen en een paar keer een duik genomen. Daarna ben ik doorgelopen naar het parkje waar ik een paar keer eerder ben geweest. Ik vond dit een mooie plek, dus daar wilde ik nog een keer naartoe. Ik heb nog even in de toren gestaan en genoten van het uitzicht. Daarna ben ik doorgelopen naar de trein.
Rond 16.30 uur liep ik terug naar het hotel. Ik zou zo met thuis gaan bellen. Toen kreeg ik ineens een berichtje van Marjolein dat ik pas volgende week maandag naar Ibiza vlieg. Opeens moet ik hier nog een week werken, terwijl alle gasten (en dat zijn er toch niet veel) net waren geïnformeerd dat Swim Academy er niet meer zou zijn. Ook wordt deze week slecht weer voorspeld, met regen en onweer, waardoor er waarschijnlijk toch veel te doen valt. Dat viel behoorlijk tegen. Ik heb direct met mijn moeder gebeld, wat zoals altijd erg fijn is. Daarna heb ik met Laura een stukje gewandeld langs het strand met de rotsen en hebben we daar even zitten kletsen. Ik kan altijd goede gesprekken hebben met haar, dat is heel fijn. We gingen weer op tijd terug, omdat we wilden douchen voor het avondeten. Na het avondeten zijn we met een groepje collega’s de show gaan kijken. Dit vond ik de leukste show van allemaal. Om de avond af te sluiten gingen we nog even naar het strand. We moesten nog op iemand wachten en dat duurde erg lang, dus ik besloot alleen te gaan. De anderen kwamen daarna. Door de emotionele rollercoaster wilde ik eigenlijk even alleen zijn en dat voelde Laura aan, dus dat groepje is even apart gaan zitten zodat ik tijd had voor mezelf. Dat waardeerde ik heel erg. Na een tijdje kwam ze nog even naast me zitten om te kletsen en een knuffel te geven. Heel waardevol om zulke mensen te mogen ontmoeten. Niet veel later gingen we weer terug. Het was al wat later en we zijn best moe. In de kamer heb ik nog even mijn verhaaltje geschreven, die ik dus helaas niet direct kon plaatsen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
