Laguna Torre

De wekker ging alweer vroeg af. Ik had goed geslapen en was iets minder moe dan de andere dagen. In bed maakte ik mijn verhaaltje af en zocht ik foto's uit. Bij het ontbijt kon ik mijn verhaaltje en foto's online zetten. Ik was als enige van onze groep bij het ontbijt en verder zat de Djoser groep aan het ontbijt. Na een tijdje kwam Willem bij mij zitten. Het bleek dat ik de enige was die samen met Willem naar Laguna Torre zou wandelen. Na het ontbijt pakte ik mijn laatste spullen in en was ik klaar voor nog een daghike.

Om 8.15 uur begonnen we aan de hike. Bij deze daghike is het begin zwaar door de stijging, maar daarna bleef het redelijk vlak, met af en toe stijgen en dalen. Ik heb met Willem over van alles en nog wat gekletst. We liepen voornamelijk door de bossen en af en toe stopten we bij een uitzichtpunt. Nu was de top van Cerro Torre nog redelijk te zien. De bergen en de top zitten vrijwel altijd verstopt achter de wolken. Ik was blij dat ik nu toch de top heb kunnen zien. We liepen stevig door en hebben geen pauze genomen. Om 10.15 uur kwamen we aan bij het meer, waar ijsblokken in dreven, met de gletsjer op de achtergrond. Het was prachtig. Het waaide wel heel erg hard en we voelden ook wat spetters. Na een korte stop, liepen we door naar een hoger gelegen punt met een nog mooier uitzicht. Vanaf hier ging Willem weer beginnen aan de terugweg. Hij moest nog wat dingen regelen en had daar internet voor nodig (waar wij waren was er uiteraard geen bereik). In mijn eentje liep ik door naar het tweede uitzichtpunt. Dit was ongeveer 2 km verder en nog een stuk omhoog klimmen. Ik trok mijn regenjas aan voor de paar druppels regen, maar dat had eigenlijk niet gehoeven. Wel zag ik later de regenboog boven het meer. Het waaide zo ontzettend hard, dat ik echt moeite had om te blijven staan en tegelijkertijd vooruit te komen. Af en toe ben ik gewoon omgewaaid. Ik had mijn muts ook afgedaan, omdat ik bang was dat hij weg zou waaien. Dit moet echt windkracht 11 zijn geweest. Door deze weersomstandigheden duurde het een half uur (11.15 uur) voor ik boven bij het uitzichtpunt was. Onderweg kwam ik een paar mensen tegen die naar beneden gingen. Ik zat daar ook vol in de wind, maar het uitzicht was prachtig. Je zag de hele gletsjer en dat was erg indrukwekkend. De Cerro Torre en de andere bergen waren wel al in de wolken en dus niet meer zichtbaar. Ik wilde natuurlijk foto's maken met mezelf erop, maar er was niemand. Ik bouwde met stenen een houder voor mijn telefoon, zodat die kon blijven staan, maar dat was door de wind nog best een uitdaging. Veel foto's mislukten, maar uiteindelijk had ik twee hele leuke foto's gemaakt. Je moet toch een beetje creatief zijn als je alleen bent en van jezelf foto's wilt maken. In de volle wind at ik mijn lunch, wat ook nog een uitdaging was. Na drie kwartier op dit uitzichtpunt, ging ik om 12.00 uur weer naar beneden. Dit ging een stuk sneller omdat ik de wind in de rug had, maar het was nog steeds erg moeilijk om te blijven staan. Ik werd alweer een paar keer echt omver geblazen. Wat een ervaring. Om 12.30 uur was ik weer beneden. Beneden bij het meer maakte ik nog foto's van anderen en zij maakte nog foto's van mij. Ondertussen was het zo bewolkt in de bergen, dat je weinig meer zag. Ik was blij dat ik in de ochtend mooi uitzicht had gehad.

Om 12.45 uur begon ik weer aan de terugweg. Het stopte al snel met hard waaien en het werd ook snel weer warm. Ik trok mijn jas maar weer uit. Ik moest hetzelfde stuk weer terug lopen en dat wilde ik in één keer doen. Halverwege kreeg ik weer erg last van mijn knieën, waardoor ik het wat rustiger aan moest doen. Om 15.00 uur was ik eindelijk weer beneden. Bij een bakkerij kocht ik drie lekkere empanadas (vlees, kip en spinazie), voor onderweg in de bus. In het hotel kon ik even bijkomen van weer ruim 20 km wandelen. Bijna iedereen was er al, dus ik kon even kort vertellen hoe mijn dag was en vragen hoe hun dag was. Een deel van de groep ging vandaag paardrijden en dat was erg leuk geweest. Daarna belde ik nog even naar huis. We zouden om 16.00 uur vertrekken naar El Calafate, maar om 15.45 uur was iedereen en het busje er en vertrokken we al. Hierdoor moest ik het gesprek plotseling afbreken.

Halverwege de busreis stapten we uit bij een uitzichtpunt. Hier zaten toevallig twee vossen, die iedereen natuurlijk probeerde op de foto te krijgen. Hier had Willem voor iedereen een soort bonbon als traktatie voor degene die gisteren jarig was. Erg lief en lekker! Ik at mijn empanadas en daarna de bonbon als toetje. Rond 20.00 uur kwamen we in het hotel aan waar we eerder ook verbleven. Ik had een muts gezien die ik vandaag wilde kopen, maar hij bleek weg te zijn. Balen, iemand anders was mij voor. De komende twee nachten slaap ik weer met Krista op de kamer. We kletsten nog even en daarna nam ik een warme en lange douche, in de hoop dat mijn lichaam en knieën wat konden ontspannen. Daarna legde ik al mijn spullen voor morgen klaar. Ik doe morgen de Big Ice wandeling op de Perito Moreno gletsjer. Alleen mensen van 45 jaar of jonger mogen deze doen. Als je 65 jaar of jonger bent, mag je de korte wandeling op de gletsjer doen. Als je ouder bent dan 65 jaar, mag je de gletsjer niet meer op. Dit betekent dat maar de helft van de groep de gletsjer op mag. Vijf mogen de korte wandeling doen, waaronder Krista. En Jeroen en ik mogen de Big Ice doen. We vertrekken wel heel vroeg en het is een hele lange excursie. Ik kijk er erg naar uit!