Gletsjerhike Perito Moreno!

Vanmorgen werd ik al om 6.00 uur wakker, net voor de wekker. Ik trok al mijn lagen kleren aan voor de gletsjerhike vandaag. Krista zou pas later vertrekken, dus die kon nog even blijven liggen. Om 6.30 uur zat ik samen met Jeroen aan het ontbijt. Zoals altijd ontbijtte ik veel, omdat ik het wel nodig zou hebben vandaag. Uiteindelijk werden we om 7.15 uur opgehaald. Onderweg pikten we nog wat mensen op, daarna reden we door naar de Perito Moreno gletsjer. Ik was nog moe en probeerde onderweg nog wat te slapen.

Helaas was vanochtend een regenachtige ochtend. Bij de Perito Moreno gletsjer stapten we uit in de regen. Op vlonders en trappen kon je een rondje lopen, waarbij je uitzicht had op de voorkant van de gletsjer. We waren erg dichtbij en het was erg indrukwekkend en hoog. Een paar keer viel er ijs naar beneden met ontzettend veel kabaal en geplons. Wauw! Helaas lag de rest van de gletsjer en de bergen erachter in de wolken, waardoor je dat mooie uitzicht niet had. Ik maakte een filmpje van een foto hoe het uitzicht eruit zou moeten zien en wat wij zagen. Dat vond ik wel jammer. Ik hoopte vooral dat het droog zou worden als wij de gletsjer op zouden gaan. Ik vond het niet erg koud, ondanks de regen. Dat scheelde wel.

Toen we terug liepen naar de bus, kwamen we de rest van de groep tegen. Zij waren om 8.00 uur vertrokken en gingen nu de gletsjer bekijken. We hadden eigenlijk samen kunnen rijden, waardoor wij niet zo vroeg op hadden hoeven staan. Helaas was dat niet het geval. Wij stapten in de bus en reden naar een kleine haven. Hier stapten we op de boot, waarmee we het kanaal overstaken. Hier hadden we al mooi uitzicht over de gletsjer vanaf het water.

Aan de overkant stonden wat gebouwen waar we verzamelden. De groep werd in tweeën gesplitst, een Spaanse groep en een Engelse groep. In onze groep bleek ook een Nederlandse dame te zitten. Dat was erg gezellig! Het regende nog steeds en zo liepen we over het strand naar een ander gebouwtje. Hier kregen we een harnas (klimgordel) en een helm. Ook kreeg ik een wandelstok, omdat ik last had van mijn knieën. Hiermee heb je toch wat extra steun. Daarna ging de echte klim beginnen.

We zouden eerst anderhalf uur lopen naar het punt waar we het ijs op zouden gaan. Dit was af en toe erg steil omhoog en af en toe ook weer naar beneden. Het was een prima wandeling, maar af en toe had ik wel last van mijn knieën. Ondanks de regen, had ik het niet koud. Toen we begonnen met wandelen, leek het wat op te klaren. We hoopten maar dat het weer beter zou worden, want dat was wel voorspeld voor vandaag. Eindelijk kwamen we bij een ander gebouwtje uit, waar we crampons kregen. Inmiddels was het droog geworden en trok ik mijn regenjas uit. Daarna moesten we nog een klein stukje steil naar beneden, waar we eindelijk het ijs op stapten.

Om 13.30 uur stapten we op het ijs. Hier deden we onze crampons aan en kregen we uitleg over hoe we daarmee moesten lopen. We begonnen de wandeling simpel, maar toen we eenmaal door hadden hoe we moesten lopen, gingen we echt de gletsjer op. Het was echt waanzinnig! Ondertussen was het weer omgeslagen en was het blauw en zonnig. Wat een geluk! We hadden uitzicht over de hele gletsjer. Overal om je heen zag je ijs. Soms wel meters hoog, of juist meters diep. Er zaten diepe gaten in het ijs met helderblauw water. Het was echt prachtig. Op een beschutte plek gingen we zitten om te lunchen. Hier had je ook een gleuf met blauw ijs. Zo ontzettend mooi! We liepen daarna langs watervallen, nog meer diepe gaten gevuld met water, en natuurlijk bergen ijs. Het was ook totaal niet koud. Ik had me juist te warm aangekleed. Uiteindelijk kwamen we in het midden van de gletsjer. Overal om je heen zag je de gletsjer. Je kon je bijna gewoon niet voorstellen hoe immens groot dit is. Het is ook heel moeilijk te omschrijven hoe deze dag was. Na een korte stop en weet ik veel hoeveel foto's verder, begonnen we weer aan de terugweg. Ik genoot van elke seconde, van het geluid van het lopen op het ijs en van de prachtige blauwe kleuren. Wat een fantastische ervaring! Uiteindelijk kwamen we om 16.15 uur terug waar we het ijs op waren gegaan. We deden onze crampons uit en begonnen aan de terugweg. Ik kreeg steeds meer last van mijn knieën, maar probeerde de stok zo goed mogelijk te gebruiken. Het werd zelfs zo warm, dat ik mijn jas en vest uit heb getrokken.

Na weer een flinke wandeling met veel stijgen en dalen, kwamen we weer aan bij het gebouwtje. Hier hebben we even gezeten in het zonnetje met uitzicht op de gletsjer. We moesten nog even wachten op de Spaanse groep. Daarna stapten we weer op de boot. We voeren nog langs de voorkant van de gletsjer, onder het genot van een whisky met ijs van de Perito Moreno en een bonbon. De whisky vond ik echt niet lekker, maar de bonbon natuurlijk wel. Ook kregen we nog een leuke sleutelhanger als aandenken aan deze dag. Na een korte boottocht, kwamen we weer aan op het land en stapten we in de bus. We moesten nog anderhalf uur terug rijden. De verwarming stond echt intens hoog in de bus, waar ik helemaal niet goed van werd. Uiteindelijk probeerde ik maar te slapen. Om 20.15 uur kwamen we aan in ons hotel. Het was een hele lange dag geweest, maar het was zo'n gave dag! Samen met Jeroen gingen we nog even buiten zitten om wat frisse lucht te krijgen. Krista was een hapje eten met haar groepje en zou op de terugweg wat te eten voor mij meenemen. Ondertussen schreef ik buiten alvast mijn verhaaltje. Even later kwam Krista aan met empanadas en een blikje Fanta. Dat was echt even lekker! Binnen kletste ik nog even kort met een paar reisgenoten. Daarna nam ik een warme douche. In propte al mijn spullen weer in mijn backpack en schreef mijn verhaaltje af. Morgen weer vroeg op en dan gaan we naar Chili!